Մայրենի

109.    Նախադադասությունն  ընդարձակի´ր՝ ո՞ւմ  կամ ինչի՞ հարցերին  պատասխանող  բառեր կամ բառակապակցություններ  ավելացնելով:

Մարգերը ջրվեցին :
Մարգերը ջրվեցին այգեպանի կողմից:

Քույրը երաժիշտ է:
Քույրը երաժիշտ է ցանկանում դառնալ:

Նկարն անհետացել էր:
Նկարն անհետացել էր կտավից:

Մոխիրը տաք է:
Մոխիրը տաք է և սև:

110.  Բնակավայր կամ տեղանք  ցույց տվող բառերին  այնպիսի ածանցներ ավելացրո´ւ,  որ նոր բառերը տվյալ տեղի բնակիչ  իմաստն արտահայտեն:

Օրինակ լեռ — լեռնցի:

Երևան-երևանցի քաղաք-քաղաքացի, Վան-վանեցի, Մուշ-մշեցի, Աշտարակ-աշտարակցի, Արտաշատ-արտաշատցի, Դվին-դվինցի, Կարս-կարսեցի, Գյումրի-գյումրեցի, Լոռի-լոռեցի, Ամերիկա-ամերիկացի,  Նյու-Յորք-նույորքացի, Լոնդոն-լոնդոնացի, սար-սարեցի, գյուղ-գյուղացի, Վրաստան-վրաստանցի:

Ինչո՞ւ մեծատսռով գրվող բառերր փոքրատառով դար­ձան:
Քղաքից կամ երկրներից վերածվեցին բնակիչների: