Posted in մայրենի

Մի շան պատմություն

Լինումա չի լինում մի շունա լինում նա արդեն երկու ամսեկան է: նա ոչվոքի չէր ճանաչում բացի իր մայրիկից նրան ամենինչ անծանոթեր և նա շատ սոված էր:Նրանց մոտենում է մի մարդ և ոսկոր է տալիս:Նրանք շատ ուրաղացան և մոտեցան ոսկորներին և սկսեցին արագ արագ ուտել,երբ կերան վերջացրեցին գնացին զբոսնելու և նորից հանդիպեցին այն մարդուն որը քիչառաջ կերակրեց նրանց, երկուսնել պոչը շարժելով մոտեցան այդ մարդուն իսկ այդ մարդ շոյեց նրանց գլուխը և հեռացավ:Եվ այսպես ամենօր այդ մարդը նրանց կերակրում է իսկ հետո նանք գնում են զբոսնելու:Օրերից մի օր երկու մարդ եմ ոտենում վերցնում շներին ու տանում տուն:Շները ոչինչ չեն հասկանում:Նրանք հասան տուն և իջան մեքենայից : Այդ մարդիկ շներին կապեցին բակում և ամենօր կերակրում էին և տանում զբոսանքի:Նրանք երջանիկ ապրում էին…

Leave a comment