Քո շնչով այսօր նոր օրը բացվեց
Րոպեները կյանքիդ լույսով ողողվեց,
Ինչպես խենթ գարուն, երազ Դու արթուն
Սեր ես պարգևում մարդկային հոգուն
Տարիների հեռվից ջերմ ժպտում:
Իմ անկեղծ սրտի խոսքն եմ Քեզ ձոնում.
Նորաբույր գարնան Դու հրաշք ծաղիկ
Արևի շողով ջերմացնում հոգիդ:

Ռադիոյի, տեսանյութի կամ պատումի տեսքով ներկայացրո՛ւ կորոնավիրուսից պաշտպանվելու քո՛ տարբերակները։ Գրի՛ր՝ ստեղծված իրավիճկում ինչի՞ կարող է հանգեցնել խուճապը։ Համացանցից որոնիր-գտիր խուճապ բառի հոմանիշները։

Կոռոնա վիռուսից պաշտպանվելու համար նախ պետքե խուճապի չմատնվել, ըմպել տաք  թեյ,հեռու մալ հիվանդ մարդկանցից,դրսում մեկ մետր հեռավորություն պահել մարդկանցից, ժամանակ առ ժամանակ լվանալ ձեռքերը ,աղտահանել սենյակը և ձեռքերը,հիվանդանալու դեպքում դիմել  բժշկի ինքնաբուժմամբ չզբաղվել և կրել դիմակ, ձեռնոց:

Խուճապ- Տագնապ, շփոթություն, իրարանցում,

Խաչբառ

Օգտվելով այս աղյուսակից լուծեք խաչբառը․
Հորիզոնական
 Զամբյուղում կան երկու գույնի վարդեր։ Առանց նայելու
ամենաքիչը քանի՞ վարդ վերցնելով՝ կարելի է համոզված լինել, որ
կունենանք գոնե երկու միագույն վարդ։
 Ո՞ր բնական թվին է հավասար այն կոտորակը, որի համարիչն ու
հայտարարը իրար հավասար են։
1
 Գտիր ամենափոքր քառանիշ թվի հնգապատիկը։
200
 Պուրակում երփներանգ ծաղիկների 1/4 մասը հավասար է
ամենափոքր եռանիշ թվին։ Քանի՞ ծաղիկ կար պուրակում։
400
 Գտիր ամենամեծ միանիշ թվի 1/9 մասը։
9000
 Մայրության տոնին ընդառաջ Տիգրանն ու իր եղաբայրը որոշեցին
մայրկին միասին ծաղիկ նվիրել։ Նրանք միասին ունեին 1600
դրամ։ Որքա՞ն գումար ուներ նրա եղբայրը, եթե Տիգրանը
նրանից 3 անգամ շատ գումար ուներ։
4800
 Ո՞րն է 16 թվի ամենափոքր բաժանարարը։
1
 Գտիր 30 թվի ամենամեծ բաժանարարի տասնապատիկը։
150
 Եթե Դավիթի տնկած կակաչների քանակը եռապատկեք,
արդյունքը ավելացնեք 40-ով, կստանաք ամենափոքր եռանիշ
թիվը։ Քանի՞ կակաչ էր տնկել Դավիթը։
340
 Գտիր 400-ի ամենափոքր բազմապատիկը։
200
Ուղղահայաց
 Ո՞ր 16000-ի 1/4 մասը։
400
 Գտիր 599-ի ամենամեծ ու ամենափոքր բաժանարարների
գումարը։
400
 Ն
 Գտիր 8000 և 1600 թվերի քանորդը։ 12,800,000
 Գտիր 2000 թվի 5/2 մասը։
400

Գործնական աշխատանք՝

1.Փակագծերում տրված բայերը անհրաժեշտ  ձևերով գրի՛ր նախադասության համապատասխան տեղերում։

2.Ընթացող գնացքի լուսամուտից առկայծեցին մոտակա բնակավայրերի լույսերը, որոնք մի պահ երևացին թանձրացող խավարում, ապա անհետացան։ (երևալ, անհետանալ, առկայծել)
3.Հանգստյան տան բակում մարդիկ զբոսննում էին, երեխաները, ճոճանակների վրա նստած օրորվում, իսկ մեղմ քամին բերում էր մոտակա սարերի զովությունը։ (օրորել, զբոնել, բերել)
4.Վարպետը անջատեց հաստոցը, վերցրեց նոր պատրաստած դետալը և համեմատեց գծագրի հետ՝ երբեմն ինչ-որ չափումներ անելով։ (վերցնել, անջատել, համեմատել)
5.Դաշնակահարի մատները սահում էին ստեղների վրայով, և դահլիճը ողողվել էր հոգեպարար մի երաժշտությամբ, որն ալեկոծում էին ունկնդիրների հոգիները։ (ալեկոծել, ողողել, սահել)
6.Ճամփեզրի խոտերի միջից հանկարծ մի աղվես հայտնվեց, որն անցավ ճանապարհի մյուս կողմն ու անհետացավ թփուտներում։ (անցնել, անհետանալ, հայտնվել)
2.Տրված համանուններով կազմի՛ր նախադասություններ։

1. սեր (կաթի երեսի թանձր շերտ). սեր (զգացմունք)

Ես կաթի սեր չեն սիրում:

Արամը սիրում էր Աննային:
2. կետ (կետանիշ, գծի հատվածի սահման). կետ (ջրային կաթնասուն կենդանի)

Թելադրության ժամանակ բաց էի թողել կետ նշանը:

Կետը ամենամեծ ջրային կենդանին է:
3. քանոն (ձողաշերտ՝ չափելու և ուղիղ գծելու համար). քանոն (երաժշտական
գործիք)

Քանոնի օգնությամբ կատարեցի բազմաթիվ գծագրեր:

Ես չեմ կարողանում նվագել քանոն:
4. դող (մարմնի սարսուռ). դող (անվին անցկացվող ռետինե շրջանակ)

Ձմռան ցրտից բոկորը մրսում էին դրսում:

Մեքաենայի դողերը մաշվել էին:
5. տոն (ձայնաստիճան). տոն (նշանավոր իրադարձության նվիրված
հանդիսավոր օր)

Երաժշտության տոնը նալով բարձրանում էր:

Տոն օրերին բոլորը միմյանց նվերներ են բաժանում:

                                   Թող գարունները գան ու չգնան…

Գարունը կյանքի խորհրդանիշն է: Գարունն ինքնին ոգեշնչման աղբյուր է:Գարունն իր առեղծվածային գույներով պատել էր քաղաքը: Օդը մանկան արցունքի պես պարզ էր ու ջինջ: Հեքիաթային հմայք էր իջել քաղաքի վրա: Մերթընդմերթ անձրևն էր հյուրընկալում քաղաքին` հիշեցնելով տախծի գոյությունը: Բոլորը տխրում էին ու հիշում անցյալի դառն ու ցավոտ, դեռ չապաքինված վերքերը: Նրանք խորհում էին ու զղջում…զղջում ոչ թե արածի, այլ չարածի համար: Սակայն քիչ անց արևն իր ջերմ ճառագայթները սփռում էր կրկին, ժպիտ նկարում մարդկանց դեմքերին, իսկ գարունը… Գարունը վրձինը ձեռքին իր երփնագույն ներկերով երջանկություն էր նկարում: Զորեղ քամին փորձում էր խանգարել, նեղացնել դեռ նոր ծաղկած ծառ ու ծաղկունքին, սակայն և իզուր… Գարնան դեմ պայքարելն ապարդյուն էր, նա ավելի զորեղ էր ու քաջ: Քամուն միայն հաջողվում էր խախտել քաղաքի վրա իջած քաղցր, խաղաղ լռությունը, որ ծնվել էր նոտաների միաձուլմամբ և կարծես հռչակավոր երաժշտի գլուխգործոց լիներ: Գարնանային անուրջները պատել էին մարդկանց մտազբաղ հոգիները ու ստիպում էին կրկին երազել ու հավատալ…հավատալ հրաշքին: Մարդկանց հոգիները լցվել էին կապույտով, մաքուր, անմեղ երազանքներով: Բոլորի դեմքին ուրախություն էր: Թող գարունները գան ու չգնան…

եթե կարողանայ ինչվոր բան փողել ապա՝ ես չար մարդկանց կդարցնեի բարի,անղելքներին խելացի,անոդեվաններին կապահով էի ամեն ինչով,ես չէի թողնի ինչվոր մեկը ինչվոր կարիք ունենար ես նրանց կապահով էի ամենինչով: